Imprint, Doç. Dr. N. Didem Öz’ün dokuma pratiğine yeniden bakmayı önerdiği bir alan olarak ortaya çıkıyor.

Sergi, geleneksel teknikleri yeniden üretmekten çok, onların nasıl dönüştürülebileceğini araştırıyor. Yazmacılık ve dokuma, burada sabit referanslar değil; hareket eden, genişleyen yapılar olarak ele alınıyor.

Öz’ün uzun süredir yürüttüğü araştırma pratiği, bu üretimlerin arka planını oluşturuyor. Ancak sergi, bu bilgiyi doğrudan aktarmak yerine, izleyiciyi malzeme, yüzey ve tekrar üzerinden düşünmeye davet ediyor.

İki boyutla sınırlı kalmayan işler, dokumanın fiziksel sınırlarını esnetirken, motifin anlamını da yeniden kuruyor. Geleneksel olan burada korunmuyor; yeniden konumlanıyor.

Imprint, bir mirası temsil etmekten çok, onunla ne yapılabileceğine odaklanıyor.